Wejście
Śpiew
Jezus, Najwyższe Imię, D D7+ D7 E7
Nasz Zbawiciel, Książe pokoju g D g D Dsus2
Emmanuel, Bóg jest z nami, D D7+ D7 E7
Odkupiciel, Słowo Żywota g Dsus4 D
Święty Bóg, Mesjasz prawdziwy, G A fis7 h7
Jedyny Ojca Syn umiłowany e7 Asus4 A7 D e7 D7
Zgładził grzech Baranek na wieki, G A fis7 h7
Królów Król i panów Pan e7 Asus4 A7 Dsus4 D
JEZUS
I Komentarz
Obraz Mesjasza, czyli po grecku Chrystusa, czyli po polsku Pomazańca, jako Tego, który miał przyjść, aby wypełnić wielką obietnicę zbawienia ostatecznego, daną przez Boga ludzkości, i ugruntować Jego wieczne królestwo, był przez wieki przechowywany w tradycji narodu wybrane go, Izraela, i był przez Proroków uzupełniany ciągle nowymi rysami. Najpełniej obraz ten naszkicował prorok Izajasz w tak zwanych Pieśniach Sługi Jahwe. Obraz ten miejscami jest tak realistyczny, że nazw nazwano Izajasza „piątym Ewangelistą”. Posłuchajmy fragmentu tej wielkiej Pieśni Sługi Jahwe.
I czytanie
1 Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój4 na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo4. 2 Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. 3 Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On niezachwianie przyniesie Prawo. 4 Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy.
5 Tak mówi Pan Bóg, który stworzył i rozpiął niebo, rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, dał ludziom na niej dech ożywczy i tchnienie tym, co po niej chodzą. 6 «Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, 7 abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności.
1 Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. 2 Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. 3 I rzekł mi: «Tyś Sługą moim, <Izraelu>2, w tobie się rozsławię». 4 Ja zaś mówiłem: Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. 5b Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. 5a teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. 6 A mówił: «To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi»3.
13 Oto się powiedzie mojemu Słudze, wybije się, wywyższy i wyrośnie bardzo5. 14 Jak wielu osłupiało na Jego widok – – tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd i postać Jego była niepodobna do ludzi6 – 15 tak mnogie narody się zdumieją, królowie zamkną przed Nim usta, bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano, i pojmą coś niesłychanego7.
1 Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli? na kimże się ramię Pańskie objawiło?1 2 On wyrósł przed nami jak młode drzewo i jakby korzeń2 z wyschniętej ziemi. Nie miał On wdzięku ani też blasku, aby na Niego popatrzeć, ani wyglądu, by się nam podobał. 3 Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa3, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic. 4 Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści4, a myśmy Go za skazańca4 uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego. 5 Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie5. 6 Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze6, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich. 7 7 Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich. 8 Po udręce i sądzie został usunięty9; a kto się przejmuje Jego losem?10 Tak! Zgładzono Go z krainy żyjących; za grzechy mego ludu11 został zbity na śmierć. 9 Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, i w śmierci swej był [na równi] z bogaczem12, chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy i w Jego ustach kłamstwo nie postało.
10 Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy, ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży13, a wola Pańska spełni się przez Niego. 11 Po udrękach swej duszy, ujrzy światło14 i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie. 12 Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz, za to, że Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców15. A On poniósł grzechy wielu, i oręduje za przestępcami.
Komentarz do śpiewu
Jakby echem nowotestamentalnym Izajaszowej pieśni Sługi Jahwe jest Pawłowy kantyk o Chrystusie-Słudze zawarty w Liście do Filipian. Włączmy się radośnie w ten śpiew uwielbiając Chrystusa, którego Ojciec wywyższył za Jego uniżenie się.
Śpiew międzylekcyjny
1. Chrystus Jezus e
Istniejąc w postaci Bożej D
Nie skorzystał C
Ze sposobności G
Aby na równi z Bogiem być a e
Aby na równi z Bogiem być a G
2. Ogołocił
Samego siebie
Przyjąwszy postać
Sługi
Tak do nas upodobnił się
Tak do nas upodobnił się
3. Tak się uniżył
Stawszy się posłusznym
Aż do śmierci
I to śmierci krzyżowej
Dlatego Bóg Mu chwałę dał
Dlatego Bóg Mu chwałę dał
4. Bóg dał Mu Imię
Ponad wszelkie Imię
By na to Imię
Ugięły się kolana
Istot ziemskich i podziemnych
Istot niebieskich i anielskich
5. Niech każdy wyzna
Że On, Chrystus jest Panem
Że Jezus za nas
Życie swoje dał
W jedności z Ojcem swym
W jedności z Ojcem swym
II Komentarz
Wielka wizja Sługi Jahwe wypełnia się w Jezusie z Nazaretu, który objawił się jako Chrystus-Mesjasz-Pomazaniec, który przyszedł, aby wypełnić „wszelką sprawiedliwość” stosunku ludzkości do Boga i zrealizować wielki Boży plan zbawienia. Zaraz na początku swej publicznej działalności Jezus z Nazaretu objawia ten swój program.
II czytanie
13 Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego. 14 Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» 15 Jezus mu odpowiedział: «Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe5». Wtedy Mu ustąpił. 16 A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast6 wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. 17 A głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
Homilia
Nie napiszę, dam księdzu się wykazać 😛
Śpiew międzypolekcyjny
Podziękujmy teraz Bogu za jego zbawczy plan.
1. Jesteśmy Twymi dziećmi, potrzebujemy Ciebie, C G e
Miłości, która trwa, D C
Dobroci nieskończonej, łaski i nadziei C G e
Na wybawienie D C D
Ref. Zbawiciel, On porusza góry, G D
On może wybawić mnie, może wybawić mnie C G e D
Na zawsze sprawca odkupienia G D
Zmartwychwstał, pokonał śmierć, Jezus pokonał śmierć C G e D
2. Weź mnie, jakim jestem, z mym grzechem i mym lękiem,
Wypełnij życie me
Ja Tobie się oddaję, całą moją wiarę
Oddaję Tobie